Wat dan?

11-01-2014 04:33

http://twitter.com/dakloosin010

Mijn eerste nacht buiten het thuisloze-resort is een feit. Geen Chinezen meer die exact het tegenover gestelde doen van duiven als je ze nadert, geen onnozel kijkende Zuid Europaanse jongeren met rode ogen en geen hok van 6 bij 2.5m² met 3 stapelbedden, een gesloten raam en loeiende verwarming voorzien van klamme sokken. Niets meer van dat. Wat precies wel vind ik nog lastig te bevatten en levert voor als nog geen bijzondere nachtrust. Het besef van een eigen plek daalt maar langzaam. Honden zouden iedere hoek bevuilen met urine om het zich eigen te maken, katten deponeren iets ondefinieerbaars en mensen, die verlangen tijd en spullen. Aan tijd heb ik geen gebrek, aan spullen wel. Tegen de ochtend sta ik redelijk fris maar verkleumd op en reken op een warme douche. Want inmiddels is de temperatuur in mijn woning door een falende ketel gedaald tot 11 graden. Verdomd. Ketel en warm water staan natuurijk met elkaar in verbinding. De waterkoker biedt uitkomst.

Aan de overkant van de straat bevind zich een bakker waar de geur van vers brood aanlokkelijk zijn werk doet. Het is vrijdag wat betekend dat ik mijn dochter van school haal. Een vooruitzicht waar ik altijd met plezier naar toe leef. Als relativering een getal heeft is het voor mij 5. Ik schrijf  aan mijn blog en neem de fiets voor mijn bijna dagelijkse ritueel van een kerkdienst en neem plaats op de stoel waar ik meestal zit. Een onbelangrijk detail. Ware het niet dat er ditmaal naast mij 5 zusters plaatsnemen die ik herken als die van Moeder Theresa. Met hun missionaries of charity voeden zij dagelijks junks, tippelmeiden en échte dakloze op de 's Gravendijkwal. Ik had er van gehoord toen ik in 2010 enige tijd tussen de doelgroep leefde, maar ben er zelf nooit geweest. De kerk stroomt anders dan alle andere dagen vol, en iedereen verschanst zich rondom hen. Het lijkt wel alsof de kerkgangers in hún nabijheid bijzondere krachten verwachten. Want waar er normaliter 3 mensen op deze rij zitten, is er nu geen stoel meer vrij. Er omheen overigens ook niet. De vertrouwde Plebaan leidt de mis en met een opgewekt humeur verlaat ik na een half uur de kerk, neem de trein naar mijn dochter en sluit haar op het schoolplein in mijn armen. Samen huppelen de avond tegemoet. 

Bij terugkomst op mijn eigen plek lummel ik wat, maak een plattegrond voor een toekomstige, kijk met verbazing op Uitzending gemist naar een EO docu over homohaat in Rusland en lees enkele artikelen over het maken van een perfecte cappuccino, omdat ik maandag met Rob de Geus voor dagblad Metro een onderzoek erna doen. Dat vooruitzicht stemt me nog positiever omdat ik die de Geus werkelijk verafschuw en de ervaring straks graag hier ongezout achterlaat. Maar misschien is het wel een hele leuke vent en walg ik alleen maar van zijn ontbrekende........sorry er schiet mij niets te binnen waarom ik die man leuk zou kunnen gaan vinden.   

Rond middagnacht sluit ik mijn ogen. Al met al een mooie dag.

Budgettip van de Dag

Vanaf vandaag tip ik iedere dag een aanbieding die de moeite waard is om te benutten, en ik verntileer mijn bevinding.

Het ontbijt van HEMA: € 1,00

Al jaren serveert HEMA tussen 09.00u en 10.00u ontbijt voor €1,00. Daarvoor krijg je een croissant met een kuipje jam. Niets mis mee. Een stokbroodje met een omelet waar in 2010 nog bacon aan toe werd gevoegd, en een kopje koffie waar je de bodem van het kopje doorheen ziet. Maar eerlijk is eerlijk. Voor die ene Euro ben je d'r wel ff uit.