Van tafel en bed

30-01-2014 20:01

Eind jaren negentig draaide onze economie op volle toeren. De kolenschep maakte overuren en de stoompijp begon haar maximale capaciteit te bereiken. Het was tijd voor een nieuwe afblazer om daarmee de oude te ontzien. Renovatie was geen optie, want dat was niet ambiteus genoeg. En zo hadden we ineens te maken met iets dat liberalisering werd genoemd.

Het principe was simpel. Je splitst het proces en verkoopt het commerciële component aan de hoogste bieder óf geeft het vrij voor nieuwe partijen. Zorg, Openbaar Vervoer, Energie, Telecom, alles waar het land op gefundeerd was, ging in de uitverkoop. Het zou marktwerking opleveren, en daarmee dus goed voor de bevolking, en nóg beter voor de overheid. Want niet alleen ving die een bom duiten voor de door ons betaalde infrastrucuur, maar ook BTW inkomsten zouden explosief gaan stijgen, en de personeelskosten drastisch afnemen. En dat geld kon worden geinvesteerd in het derivaten en aandelencasino, obscure spaarprogramma's van banken op onbekende eilanden, bijzonder belangrijke razend snelle internationale spoorwegverbindingen genaamd Betuwelijn en Fyra en allerlei prestigieuze bouwprojecten die ons superrijk zouden gaan maken of . Als een kind in een snoepwinkel werd alles wat wij hard werkende Calvinistische Hollanders in vijftig jaar hadden opgebouwd, rucksichtloos verkwanseld. Het zou allemaal goed komen, want het kan niet op en bovenal niet fout. Als of je een gokverslaafde hoorde praten.

Nu het land is overspoeld met internationale grootmachten en opportunistische pioniers, welke niet zelden gehinderd door enige kennis van de Nederlandse markt, is de grip op marktwerking verdwenen. We hebben maar te geloven wat het mondiale marketing en media- apparaat ons wil doen laten geloven. De ene prijsstijging na de andere overvalt ons, en niemand die er iets aan kan doen. Want ook dat is marktwerking.

Nog een bijkomend voordeel van marktwerking, althans voor de marktpartijen, is dat zij niets te maken hebben met de salarisrichtlijnen die wij met onze overheid hebben afgesproken, en de prijs van producten of diensten derhalve gebaseerd zijn op; inkoop, een exorbitante overhead, belastingen en natuurlijk; winstmarge.

Inmiddels klinken er steeds meer geluiden dat die ingezette koers wellicht niet de meest handige was. Maar terugdraaien is in de meerste gevallen onmogelijk. Dus wat doe je dan om aan geld te komen? Simpel. Je verhoogt je Belastingen, kleed alle zekerheden uit tot op het ondergoed, verkoopt voor een prikkie de ongebruikte grond die je voor een belachelijk hoge prijs hebt gekocht, zet je natuurgebieden in de etalage, ontslaat nog maar eens een groot deel van je personeel, schrijft je onnodige vastgoed af en zoekt de schuld vooral niet bij jezelf. 

En dan.......dan ga je op zoek naar nieuwe projecten, bouw je nog grotere gebouwen en gooi je een balletje op om je spoorwegbedrijf weer te fuseren om uitlekken van nog meer miskleunen te voorkomen. Eens kijken wat ons dát weer gaat kosten.

 

Fijne dag.