Gezellig!

02-02-2014 00:57

Nog heel even, en dan is het eindelijk zo ver. Ruim 4 miljoen Nederlanders hebben er met smart op gewacht. In het hele land is geen bitterbal of chipszak meer te krijgen, de tissues zijn uitverkocht en nieuwe plasmaschermen vliegen als warme broodjes over de toonbank.  De stemming is opper best, en voor even zijn we één grote familie. Want vandaag gaan "onze" boeren vertellen wie ze het erf afschoppen en welke bedstee-bimbo mag blijven. Leuk! Toch? 

Persoonlijk heb ik er niet zo veel mee, maar ik heb dan ook sinds vandaag gordijnen. Toch vraag ik me af waar die gekte vandaan komt? 

Naar mijn weten zijn wij het enige land ter wereld waar mensen overdag worden uitgenodigd om bij elkaar naar binnen te kijken. Elders houdt men de luiken gesloten, of zitten de ramen zó hoog dat je een ladder nodig hebt voor een ongeneerde peepshow. Misschien ligt dáár wel de basis van het succes van programma's als Boer Zoekt Vrouw  en de inkijk in het "bijzondere" leven van mensen als Roy Donders, Frans Bauer en een Belgische keepers-familie. Het -Er-gebeurt-helemaal-niks-TV slaagt, omdat het herkenbaar is. Want kijk nou, Roy Donders gaat óók naar het toilet. Gaaf!

Op de vraag wat er nou zo interessant aan is, hoor ik steevast; "Gewoon ff lekker niet nadenken........". Daar begrijp ik weinig van. Want ondoordacht staren naar de opwarming van een drol, lijkt mij net zo geestdodend als de dagelijkse sleur van een sociale werkplaats.

Toch heb ook ik een inkijkfetish. En dan heb ik het niet over de zoveelste Talpa-gevangenis of het leven van een B-artiest, maar bij zonderlingen. Van het programma Joris showroom krijg ik het warm. Ik word iedere keer weer verliefd op die ongeneerde authenticiteit. Of dat nou een flierefluiter uit het Drentse Achterste Erm is, of een zelfbedachte kastelenbouwer uit het Zeeuwse Hompelvoet, ik vind het prachtig. Het nodigd mij uit om nog méér na te denken, in plaats van het even niét te doen.

Het programma Boer Zoekt Vrouw schaar ik dan ook in een TV-catagorie die precies in het midden van dat spectrum zit. Álles klopt. De boeren, de bakvissen, de briljante moeder van Knofje, de one steady shot manier van filmen. Het vervult ons verlangen naar vroeger en de behoefte naar trage TV met de gordijnen open. Knap gevonden en goed getimed! 

Dus nou had ik bedacht om een pinguin-boerderij te beginnen en me volgend jaar kandidaat te stellen. Want alleen dán is het huidige succes misschien te overtreffen. 

Fijne dag