Rorate

22-12-2013 09:39

Het ergste wat je gevangene kunt aandoen is zijn vooruitzicht op het laatste moment afpakken

Het ontsteken van de Gestapo-lamp in het halletje van de kamer, die recht in mijn ogen schijnt, in combinatie met een knallende deur, kondigd net na 06.00u 's ochtend een lange Antiliaanse man aan die schijnbaar de beschikking heeft over een keycard en daarmee, vreemd genoeg, legitiem het kleinst en drukst bewoonde kamertje van het R'damse budgethotel mág betreden. Omdat de laatste binnenkomer die nachts om half twee van zich liet horen is mijn slaaphoeveelheid wederom zeer beperkt. Want zijn het geen rinkelende telefoons dan is het wel luidruchtig gesnurk of iemand die midden in de nacht besluit spontaan een praatje te maken. Garant voor nooit meer dan een uur of vier slaap. Ik word hier echt te oud voor. Krijg ook nauwelijks lucht in dit hok waar naar Antilliaanse gebruik de verwarming permanent met het raam dicht op 5 staat. Iedere kans die ik krijg om het ding uit te zetten wordt direct te niet gedaan. De lucht is ondraaglijk en pakt me naar mijn strot waardoor ik de longen uit mijn lijf hoest.

Al enkele weken ben ik een trouw bezoeker van de HH Laurentius kathedraal waar vooral de rust me bevalt. Als geboren Brabander met Limburgse ouders is mij een dergelijke plek niet geheel vreemd en gedurende mijn leven waren er meer periodes dat ik mij wendde tot de grote man voor antwoord. Ik probeer mijzelf voor te houden dat dit alles, binnen het alles omvattende masterplan, een functie heeft. Maar snappen doe ik het niet. Omdat ik er al weken kom, maak ik deel uit van de knikgemeenschap. Mensen die er net als ik frequenter zijn, vooral oude dames, knikken beleefd naar elkaar of komen een handje geven met de woorden "vrede van Christus"......Like wise baby. Misschien moest ik daar eens wat meer tijd in investeren. Je weet per slot van rekening maar nooit. Ouwe snoepert

De middag breng ik in de sportschool door. Eigenlijk vind ik er geen reet aan om aan ijzer te trekken, maar alles beter dan op straat slenteren waar het volk zich dolgelukkig ogend tegoed doet aan kerstimpulsen en je wordt er ook nog iet wat welgevormder door. Kan ik de zomer . Nog maar eens naar de kerk voor het kerstconcert. Van hoge kwaliteit maar van die meezingtaferelen word ik onrustig. Weg hier, niet mijn ding.

Morgen naar de Sociale Dienst om te kijken of ze me willen helpen met de gevonden woning. Moet ik een jaar bankafschriftes uitprinten en tonen. Uitprinten.....dakloos......ehhhh. Maar ik maak me geen illusie en reken op niks. We zullen zien wat er in het grote alles omvattende masterplan staat. Zou mooi zijn om nog voor kerst de garantie op een eigen plek te hebben.

010 onder €10,- De maaltijd van vandaag bestaat uit de restjes van gisteren want mijn liquiditeit omvat nog maar €20,- Koud wel te verstaan. En met de aankomende feestelijkheden kan het wel eens zo zijn dat ik het om administratieve reden daar tot 7 januari mee moet doen. Het leven zit vol uitdagingen.

"I refuse to go down"  Mohammed Ali