Of heb ik het me ingebeeld

23-08-2015 16:33

 

 

Naar verluid heeft iedereen een evenbeeld waarvan ik vermoed dat ze bij aanvang van de levenswandel onbewust in tegengestelde richting vertrekken. De ironie van dat lot levert de onbegrijpelijk zoektocht naar balans op. Iedere gemoedstoestand heeft een antoniem ter compensatie. Plus versus min is gelijk aan de mediaanlijn.   

Was de wereld plat, raakte je alleen maar verder van elkaar verwijderd en verward. Daarom tref je elkaar door de vorm van de globe  áltijd, maar is de kans dat je onopgemerkt blijft net zo groot als alle gemiste levenskansen tot het moment van nu. 

Rond is geen garantie voor een bewuste herenigende kennismaking met het onbekende zelfbeeld. Het biedt slechts kans om op het kruisende moment, met alle ervaringen van de solistisch afgelegde route naar jezelf te luisteren om ongeacht het aanhoudende rumoer van de dagwaan, de ander te horen. 

Evenbeelden zijn niet per definitie verliefd en houden zich niet bezig met gekunstelde parabelen die uit eigen belang worden verwrongen. Evenbeelden verbeelden zichzelf als vanzelf door middel van het vergelijkbare gedachtegoed of attenderen elkaar op eventuele verstoorde parameters door de ander een spiegelbeeld voor te houden.

De ironie van het lot bracht een onpersoonlijk massa-mediaal kennismakingsdecor en de sereniteit van een boom als het geconcentreerd synoniem van hetgeen beschreven.