Niet vandaag

12-01-2014 05:38

http://twitter.com/dakloosin010

Tot mijn elfde was ik een bedplasser. Onder mijn laken lag een krakende vuilniszak en rond middernacht klonk steevast het fluisterend geschreeuw van mijn naam onder aan de zoldertrap. Voor een tweede nachtelijke onderbreking stond er naast mijn bed een analoge HEMA-wekker op een bord. Huisartsen van toen adviseerde om na 4u 's middags geen vocht meer te nemen. Het hielp allemaal niets. Zelf nu nog bekruipt mij een chargerijnig gevoel als iemand mijn naam roept en is mijn slaapritme alles behalve constant. Dat manifesteerd zich vooral als ik veel aan mijn hoofd heb zoals nu. In andere tijden bezorgde ik mijzelf een onverstoorde nacht door drank of softdrugs. Maar dat leverde dan weer allerlei andere problemen op. Dus ik berust er al enige tijd in, en houd het vooral kort. Om 4u ben ik het zat en sta op. Met een eigen plek heeft niemand anders daar last van. Economische gezien is de arbeidstijdstandaard, die ooit werd verankerd in de industriële revolutie, met de komst van internet en de juiste baankeuze beinvloedbaar. Bij het zoeken naar een baan doe ik er dus verstandig aan om daar rekening mee te houden.  

Rond half vijf gaan de lichten bij de bakker aan de overkant van de straat aan. De stad ontwaakt. Ik check mijn mail en mijn banksaldo en overweeg nog een moment een krantenwijk te nemen. De Sociale Dienst heeft de helft van hetgeen betiteld als "bijzondere bijstand" op mijn rekening gestort. Een lening die mij in staat stelt om mijn leven te herpakken en te veraangenamen met onder meer een koelkast, een fornuis en een bed. Noodzakelijkheden van het hoognodigste. Met recht bijzonder dat zoiets bestaat. De afgelopen week had ik me hierop dan ook goed voorbereid door mijn tijd te besteden aan offertes en onderhandelingen. Helaas is tweedehands geen optie omdat ik dan geen bonnetjes kan overleggen. En da's jammer want het internet staat vol met koopjes waarvan de eigenaren klaarblijkelijk niet weten wat de eigenlijke waarde is. De totale lening wordt in twee delen gestort. Reden daarvan is dat sommige ontvangers er in het verleden niet zelden een enkele reis Suriname van bekostigde. Ik moet dus keuzes maken. Een fornuis en koelkast zie ik als eerste noodzaak. Het zou logischer zijn als ik eerst een vloer zou leggen. Maar dat lukt financieel dan weer niet. Zo is er altijd wat.  

Rond half acht uur stap ik op mijn fiets richting de sportschool voor een uurtje duw en trekwerk en een warme douche. Voorafgaand struin ik over de markt om te speuren naar koopjes. Je weet maar nooit. Toen ik in 2006 meende naar Italië te moeten verhuizen heb ik een opkoper laten komen. Stond er ineens een welgeselecteerd designinterieur op de markt met merken als Fiam Itaia, Tonelli, Kartell en Gelderland. Ik tref er een imitatie van mijn gekoesterde Eames lounge chair aan. Er zijn wieltjes onder gemonteerd en de prijs is te hoog. Ik laat het verder bij de vanmiddag besproken Fatboy die ik voor twintig euro via Marktplaats op de kop heb getikt. Sommige kansen moet je gewoon nemen. Om half twaalf neem ik een moment van rust in de Kathedraal waar een doop gepland staat. Zoals het oogt aan de gewaden en typische gezichten van de aanwezigen, gaat het om een Ethiopisch kind die in geen velden of wegen te bekennen is. Er word luidruchtig gebeld. Als om tien voor twaalf het kind nog steeds niet is gearriveerd, is de Plebaan het zat en spreekt de aanwezige toe, loopt weg en smijt met een knal de deur achter zich dicht. Voor mij het teken om het er vandaag maar bij te laten.

Niet veel later arriveren twee Marokkaanse mannen met mijn keukenspullen. Een van de twee heeft er maar weinig zin in. Type petje, tasje, gsm en onverschillig. Als blijkt dat de koelkast niet door de deur past is hij het die me ervan probeert te overtuigen verdere inspanningen te staken. Ik weiger, want ik heb juist dit enorme gevaarte gekozen vanwege zijn ingebouwde diepvries. Zo kan ik koopjes hamsteren. Het verwijderen van de deuren biedt oplossing. Hij mokt. Als alles op zijn plek staat is het tijd om de Fatboy op te halen. Geen eenvoudig klusje op de fiets. Maar wel één die de moeite waard blijkt, want de avond breng ik er hangend in door.

Budgettip van de dag

Iedere dag probeer ik maximaal voor € 3,00 te eten. Vandaag Goulashsoep uit een blik: 1,39 bij Bas en een Turkse pizza van € 1,00 bij De Nieuwe Bakker op de Nieuwe Binnenweg

Over soep uit blik kan ik kort zijn. Het vult. En daarmee is alles gezegd. De Turkse pizza is vers gebakken, rijkelijk voorzien en kost maar één Euro. En daarmee is het de budgettip van de dag.   

Kijk ook even naar de pangafilet aanbieding bij Bas. 3 zakken voor € 5,00. Daar kun je 12 dagen van eten.