Mijn dwangbevel

26-05-2016 17:19

 

Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik alle mondiale bankiers schaar onder de categorie uitschot. Zelfs rivaliserende motorbendes hebben meer ethiek dan handelaren in de ondergang van anderen. Frauduleuse producten worden legaal in de strot van miljoenen geduwt. Bedrog dat smaakt naar kansen en hoop op een bedje van gif. Immoreel en Barbaars klopt het tuig gebroederlijk op de borst en graait nog wat extra als beloning voor verderf.

Libor, derivaten, subprime, short, binary, renteswap, beleggingsverzekering, overlijdensdekking. Nutteloze, ter plekke bedachte verzekeringen koersmanipulatie en kunstmatige inflatie beteugeling als inzet voor het in stand houden van iets dat met opgedroogde spermaresten van zelfbevlekkende bankiers aan elkaar plakt. Mochten er onverhoopt scheuren ontstaan, zoals op 9 augustus 2007 het geval was, springen overheden direct bij. Zogenaamd omdat het anders helemaal fout gaat. Het maatschappelijke belang. Kapitalisme is niet meer dan financiele totalitarisme. De burger vermoedt slechts. Gaat u maar rustig slapen (Colijn 11 maart 1936).

Waarom pikken we dat? 

1. We hebben dermate veel last van zelfbedachte sociale verwachtingen, worden eindeloos bestookt met boodschappen over spullen, en begrijpen niets van al dat bankengelul. De bankman staat toch zeker aan onze kant? Nee dus. Want een gladde kop, een kansrijk verhaal (in tegenstelling tot wat we zelf hadden bedacht) en een maatpak, vertegenwoordigen succes. Dat maakt de armlastige overmoedig. Hoe meer van dat, hoe harder de kassa rinkelt. 

2. We zijn gedrogeerd door een systeem dat van alle kanten in stand wordt gehouden. Aan het hoofd daarvan staan zogenaamde toezichthouders die waken over ethiek en uitvoering bij financiele instellingen. Daar trapt de burger vast wel in bedachten overheden, financiele instellingen en pensioenfondsen. Zelfs Universiteiten maken zich stelselmatig schuldig aan het in stand houden van dit systeem door voor een constante stroom aan kortzichtig gecultiveerde opvolging te zorgen. Om maar te zwijgen over de media die wanhoop maskeert met gelul over schattige huisdieren of andere nononderwerpen.  

Toen in Nederlands alle banken ten onder gingen, met uitzondering van Rabobank (de meest schijnheilige van allen), kwam er geen financiele revolutie (op enkele kansloze tentenkampen na) en leunde we op de misleidende gladde praatjes van Balkenende en Bos, die als zogenaamde volksvertegenwoordigers met een oplossing kwamen. Ook voor de kortzichtige spaarders bij ICE en DSB. Inmiddels tien jaar later is er niets veranderd, behalve enkele maatregelen die het leven van de burger lastiger maakt. Zogenaamd ter bescherming. De arrogantie!  

Ik hoor u denken " ja maar hadden ze dat niet gedaan was ik mijn geld kwijt geweest". Inderdaad! En vanaf dat moment waren miljoen gedupeerden wereldwijd radicaal in opstand gekomen tegen deze legale vorm van beroving. Net zo goed als dat jij en ik achter een uitgeleend tientje aan zullen gaan.    

Het lijkt bijna op stoppen met roken. Niet te doen tenzij er kanker wordt geconstateerd. En zelfs is de verslaving voor de meesten zo hardnekkig dat we blijven roken omdat de sigaretten nog niet op zijn. Daarna beloven we beterschap, en kopen een nieuw pakje.