Meten is weten

16-02-2014 13:14

De Voedsel- en Waren-autoriteit lanceerde onlangs een website waarbij ze je middels een stoplichtsysteem laten weten waar het veilig is om aan de schuiven. In Frankrijk pleiten keukenalchemisten voor een verbod op het fotograferen van de geserveerde maaltijd omdat de invalshoek wellicht niet representatief is voor de exquise creatie. En we kennen allemaal de berichten van Michelinsterren-tovenaars die strop verkozen boven een leven zonder die ster.

Het succes van je inspanning ligt tegenwoordig niet meer in eigen hand, maar wordt bepaald door het humeur van je toeschouwers. Eén zwak moment leidt tot een genadeloze en onomkeerbare straf. We Twitteren, Facebooken, Instagrammen en Bloggen constant ons on en ge-noegen, om andere te informeren over bevinding en beleving. 

Dat zou je als consument kunnen zien als verrijking omdat het wellicht allemaal minder snel tegenvalt. Maar menselijkerwijs leidt het tot onderzoeksarmoede. Een groter probleem welke ik voorzie, is dat de lat daardoor steeds hoger wordt gelegd en we uiteindelijk nauwelijks nog te bevredigen zijn. Want vóór de tijd van eindeloze opinieperceptie belandde iedereen wel eens ergens waar het niet te pruimen was. Dan was verbetering bij een volgende ervaring aanleiding tot blijdschap. Maar als alles wat we doen al sowieso goed is, omdat het vooraf is getest en bepaald, hoe goed moet dan de volgende ervaring überhaupt zijn om nog blij te worden? En die daarna, en daarna en daarna......

Ik persoonlijk vertrouw liever op mijn onderbuik en gezond verstand. En ja, die zitten er regelmatig naast. Maar dát geeft je het gevoel dat je leeft en maken positieve ervaringen tot een feest. 

Dus doe eens gek en loop gewoon ergens naar binnen waarover je niets hebt gelezen. Het zou zo maar erg leuk kunnen zijn.

Fijne dag.