TV op de schop

05-03-2014 10:04

Gecultiveerd zap ik iedere avond tussen de drie tv zenders die ik bezit. Dat is waarschijnlijk het zelfde rondje als de meeste zouden doen bij gebrek aan meer. Beetje journaal, actualiteiten, Vara's populistische speed-vehicle, waar ik zo langzaam aan wel klaar mee ben, en nog maar wat journaal. De bezuinigingen op het publieke bestel zijn tamelijk zichtbaar. Eerder werd nog geopperd om de derde zender te laten vervallen. Maar dat vond geen gehoor. Waarschijnlijk is daarom het aanbod zo schrijnend. Want je zou bijna wensen dat het niet meer bestond.

Het heeft zijn beste tijd gehad als er niet drastisch iets veranderd. Want als het bestaansrecht wordt bepaald door kijkcijfers van inmiddels redelijk achterhaalde programma's, zal een snelle dood volgen. En dan zal ook de tv haar onafhankelijkheid verliezen. Want wie betaald, bepaald. Een nieuwe vorm van onvermijdbare progaganda wacht ons. En dat is, als je het mij vraagt, een meer dan verwijtbaar gevolg van een decenia lang visieloos beleid van een incompentent ambtelijk apparaat.  

De drie publieke, zouden mijn inziens, naast een aantal vaste gegevens als sport en actualiteiten, een onafhankelijk culturele kweekvijver moeten zijn. Een leerschool. Dat is niet alleen goed voor de gehele cultuursector, maar zorgt ook voor diversiteit en verbreed de horizon van kijker en producent die gedwongen worden met hun tijd mee te gaan.  

Ook zouden de salarissen van presentatoren drastisch moeten dalen. Want dat zijn per slot van rekening ambtenaren. En die horen geen vier ton te verdienen. De altijd gehoorde reactie op dat voorstel is vertrek naar de commerciële. Maar dát zou juist de bedoeling moeten zijn. Want daarmee wordt de weg vrijgemaakt voor nieuw talent. En daarnaast is ook gebleken dat die stap welliswaar voor betreffende financieel op korte termijn aantrekkelijk lijkt, maar in succes niet zelden enorm tegenvalt. Take it or leave it. Het publieke bestel zou zichzelf continu moeten her-uitvinden. Want alleen dan heeft ze onafhankelijk bestaansrecht.   

Ik zie het publieke bestel als amateurvoetbal. De amusante kweekvijver van om te hoek, met een sociale functie. En iedereen die te goed wordt om daar te spelen moet worden verkocht, zodat er kan worden geinvesteerd in nieuw talent. Zo ook bij succesvolle programma's. Want ook die kunnen weg zodra ze verkoopbaar blijken zodat de opbrengst kan worden geinvesteerd in nieuw te ontwikkelen programma's. Te beginnen met Lingo en Dwdd.

Zo ontstaat er een verdienmodel. Een andere manier van exploiteren. Want in de huidige wereld is geen plaats meer voor een trage ambtelijke achterhaalde visieloze kijk op kijken. 


Fijne dag.