Houd moed, Michael Chodorkovski is vrij!

21-12-2013 07:38

 Altijd al grote bewondering gehad voor de man die structureel zijn middelvinger opstak naar Poetin. En ik leef bij het motto dat je Mét mensen moet praten ipv over.......Die man zou ik nog eens een hand willen geven. Mooi doel!

Wakker in een ander bed. Ditmaal op zolder van waar mijn dochter met haar moeder woont tussen de poppen, blokken, tentenkampen en de was. Onrustig geslapen. Bemerkt dat het geslinger en de onzekerheden van het moment me onrustig maken en daarnaast tot gevolg hebben dat mijn slaap regelmatig wordt onderbroken door een overdaad aan angst of paniekzweet. Ik ben als eerste beneden, niet lang daarna gevolgd door mijn dochter die via het knopje On Demant kijkt naar een serie genaamd little Bill. Het is een serie geproduceerd door Bill Cosby waarin Little Bill op zoek gaat naar "zijn ding". Jazz blijkt "het ding" van zijn vader te zijn die een plaat van Dizzy Gillespie draait. "Of hij Dizzy heet omdat ie op de pickup rondjes draait?". De naam Dizzy smaakt mij wrang. Het afgelopen jaar heb ik mij namelijk ingezet voor Jazzcafe Dizzy en er eerst 3 maanden gratis voor de vorige eigenaar bardiensten gedraaid om hem te helpen het hoofd boven water. De tweede termijn van 3 maanden werkte ik me uit de naad voor een beoogde compagnon en financier aan de overname. Allemaal zo goed als onbetaald en daarmee naast de vrowdfundingactie die ik op touw had gezet mijn inverstering in de toekomst. Eenmaal op de rit echter kreeg ik niet meer dan een arbeidscontract welke in de proeftijd direct weer werd ontbonden en stak hij het crowdfundinggeld ook in zijn zak. Het resulteert voor mij uiteindelijk in deze thuisloze situatie.

In 2010 ging ik voor het eerst hard onderuit als mede-directeur van de 25e energieleverancier van Nederland omdat mijn toemalige compagnon verzwegen had dat ie veroordeeld was voor fraude en er vervolgens voor 7 cijfers beslag werd gelegd op de onderneming. Ik had toen niet genoeg financiële reserves om daar iets aan te doen en verloor álles. Inclusief de omgang met mijn dochter die ik bijna een jaar nauwelijks mocht zien. Daar heb ik een stevige deuk van opgelopen die ik nooit echt helemaal te boven ben gekomen. Met Dizzy dacht ik de boel weer goed op de rit te kunnen krijgen. Ik had er ook echt zin in, talent voor al zeg ik het zelf én met een enorm groot jazzhart en enige staat van dienst door mijn eerdere evenement Jazz op de Maas op Pakjesboot 12............Niet dus. 

Als er in het universum een groter plan is waarvoor ik bestemd ben, ben ik er reuze benieuwd naar. Maar voor nu snap ik er allemaal weinig meer van. En natuurlijk steek ik daarbij de hand in eigen boezem. Maar wat ik allemaal voor mijn kiezen krijg gaat het voorstelingsvermogen van de meeste ver te boven.    

Ik opper op Twitter 174km naar mijn ouders in Limburg te lopen als ik daarmee het geld bij elkaar krijg om een huis te kunnen huren. 3x €650,00 bedragen de kosten. Niemand reageert vooralsnog. De kracht van Twitter ontgaat me even. Maar ik heb dan ook de ultieme concurrent in de vorm van Serious Request. Halooho ellende is ook om de hoek te vinden! Da's nie eerlijks van me...........maar ik ben het allemaal zó zat.
 

Terug op mijn slaapplek laveer ik me op bed met mijn laptop en kijk 5 afleveringen van Keyzer & de Boer om tijd te doden. Mijn kamergenoot oppert vandaag samen iets te gaan eten. Hij heeft nog € 3,00. Ik stem in want met €3,00 kun je niet echt iets voedzaams eten. ik stel voor om de afhaal Chinees in de buurt te polsen.   

Vandaag in 010 onder €10,- Wah Li Slaak 18

Wah Li biedt een aantal dagelijks wisselende maaltijden naast de gebruikelijke nummerkaart die iedere Chinees erop nahoudt. Vandaag betreft dat Voor €6,50 bami, nasi of rijst met babi pangang en tjap tjoy. Achter de counter zijn de diverse op rij geplaatste wokbranders voorzien van pan bemeesterd met passende aziaten die vlijtig in roerend in sneltreinvaart onze bestelling afwerken. in tegenstelling tot de eerder genuttigde afhaalmaaltijd ontvangen we geen seperaat verpakte witte bakken maar één met drie componenten. Daarmee is de hoeveelheid dan ook beperkt. Eeenmaal terug op de slaapplek valt er weinig aan te merken op de maaltijd anders dan dat het een karige is. Overigens voor één persoon zou het volstaan, maar daar staan afhaal Chinezen niet echt om bekend.

Prijs:  € 6,50

Smaak: Prima, de Pangang is mals, de saus karig, de kip sappig, de hoeveelheid groente in balans. Over bami valt niets te piepen en er zit zelfs een eitje bij.

Interieur: Omdat het een afhaal Chinees betreft behoeft het interieur geen aandacht. De open keuken is een pré, mara ook dat is tegenwoordig gewoon.

 

Cijfer:  7

Advies: Dit soort afhaalrestaurants bekleed mijn inziens een buurtfunctie. En dat doen ze prima. Vooral studenten, vrijgezellen en aleenstaande ouderen nemen plaats voor een eenpansgerecht. Gezinnen bellen eerder en pikken louter op. Er valt eigenlijk niet veel aan te merken op Wah Li. Eenheidsworst waar weinig op valt aan te merken als je even snel een hap wenst.