Haleluja

09-02-2014 01:18

http://twitter.com/budgetavontuur/

Zoals nagenoeg iedere dag vervoegde ik mij gisteren voor een uurtje bezinning tot de Kathedraal aan de Mathennerlaan. Ik heb Limburgse ouders, dus het rijke Roomse is mij met een zilveren lepel ingegeven. Niet dat ik veel uiting heb gegeven aan het geloof. In tegendeel zelfs. Want de kerk waar mijn ouders mij iedere week naar toe namen was zó groot, dat het textuele mij door de galm in zijn geheel is ontgaan en ik het louter als een lange koude zit tussen kuchende bejaarden heb beleefd. Daarnaast liet ook ik mijn beeldvorming over dat instituut stevig beinvloeden door negatieve berichtgevingen.  

Maar in de levensepisode waarin ik me nu bevind, heb ik behoefte aan een zekere serenitiet omdat ik het vaak allemaal té ingewikkeld en onrustmakend vind. En daarnaast fascineren het me. Ook al voel ik soms plaatsvervangende schaamte als het gezelschap waarin ik me dagelijks bevind aan het eind van de mis op hun knieën een vaas gaat bezingen. Want dat gaat me echt te ver. 

Ik geloof meer in de God van Spinoza. Die God is geen menselijke gedaante of een "ik" die iets bedenkt en bewerkt, al naar gelang het Hem uitkomt. Ik geloof meer in de oneindigheid omdat álles en iedereen hoe dan ook met elkaar verbonden is. God is het universum dat ondanks alle veranderingen als geheel toch onveranderlijk blijft. De verbindende factor. God is alles, en alles is God. 

In tegenstelling tot de afgelopen tijd, zat de kathedraal ditmaal bom vol. De aangelegenheid betrof het gouden jubileum van Bisschop- Emeritus Van Luijn. Ik ken de goede man verder niet. Want ik zit niet zo diep in de materie, maar klaarblijkelijk ging het hier om iemand van formaat gezien het aantal hoogwaardigheidsbekleders, een podium vol bisschoppen, een Kardinaal en wat ridders van de orde van Jeruzalem waar ik nog nooit van gehoord had en die zo in een verfilming van het zoveelste boek van Dan Brown zouden passen.

Er volgde een optreden van ruim twee en een half uur welke niet onder deed aan een concert van Pink Floyd. En daarvan zag ik er ooit twee. Het orgel stond op exploderen en het koor gaf me met momenten het gevoel dat ik midden in Bram Stokers Dracula was beland, en de Anti Christ ieder moment uit de lucht kon komen vallen om direct te worden neergeknuppeld door de stafhoudende mijterdragers. Werkelijk adembenemend én kippenvelwaardig.

Als ik dat alles houd tegen de berichtgeving dat Kardinaal van Eijk, die de geopperde komst van de Paus tegengehoud omdat Nederland geen interesse zou hebben in de hoogste afgezand, verbaasd mij dat. Want dit was pure Rock & Roll. En als je het mij vraagt is nou net déze Paus in staat om het al dan niet aanwezige negatieve beeld te doen buigen. Want ook al ben je niet gelovig, ik verzeker je dat de overweldiging ervan je hoe dan ook zal beinvloeden. Met of zonder God.

Dus neem ik de pen zelf maar ter hand om de man uit te nodigen voor een kopje koffie. Ik heb per slot van rekening zijn emailadres Urbi@Orbi  En helemaal kansloos is het niet, want laatst belde hij zo maar met een mevrouw uit Drenthe, en Guus Hiddink komt ook opdraven omdat Cocu het 'm vriendelijk vroeg. 

Het leven zit vol verassingen. Als je er maar in gelooft. 

Fijne dag