ADHD? Wel nee.

23-01-2014 04:32

Ook ik zat gisteren naar rondschuifelende pinguins te kijken. Naar het schijnt voelen wij ons verbonden tot hen door vertoning van menselijke trekken. Da's op zich begrijpelijk. De filmmaker gebruikte een camerapinguin van aandoenlijk formaat. Dat vond ook een van de moederpinguins die het imitatiebeestje vanaf de eerste blik boven haar eigen kroost prefereerde. 

In de mensenwereld zou dat, al dan niet op ingeving van overbezorgde of bemoeizuchtige soortgenoten, leiden tot een onaangkondigd bezoekje van Bureau Jeugdzorg. Een organisatie die sinds 1994 "falende" ouders de wacht aanzegt met een zogehete OTS, een onder toezicht stelling. Daar wordt ze ook naar beloond.

Nu wil het geval dat ons huidige kabinet, die ik gisteren nog malversatie verweet, het plan heeft opgepakt om Bureau Jeugdzorg te ontwapenen, en de toekomst van onze hyper sensitieve jeugd te laten coördineren door haar eigen ambtenaren. Een leuke trainingsmiddag bij de Bestuursacademie moet volstaan. Volgende keer doen we weer de BHV-cursus.

Zo nu en dan dien ik mij te melden op het kantoor van de Sociale Dienst. En niet zelden tref ik daar mede-armoedzaaiers aan die met stemverheffing onmacht oreren omdat de verwachte uitkering niet op tijd is gearriveerd. De hiervoor getroffen maatregelen bestaan uit een verhoogde balie, scheidsrechterstoelen van het type Grand Slam én een peleton oud mariniers aan de deur. 

Dat roept bij mij direct de vraag op hoe ambenaren zich straks gaan wapenen tegen kinderen met ADHD, ADD, PDD NOS en wat er al niet meer te verkrijgen is binnen het assortiment van de persoonijkheidstoornisstempelwinkel.

Als je vroeger werkeloos werd ging je naar het GAK en belandde je in de schoot van een arbeidszendeling die je begeleidde naar een passende nieuwe baan. Twintig jaar later is de naam GAK minstens drie keer gewijzigd, fysiek contact opgeheven, telefoonlijnen ontmanteld en heb je uitsluitend nog de beschikking over een digitale coach die door technische problemen even niet bereikbaar is. Resulteerd dat in niets, wordt je met heimwee naar De pil van Drion deporteerd naar de tomatenkas van een willekeurige tuinder in de Westland. Opgeruimd staat netjes.

Als dát proces symbool staat voor de toekomst van onze jeugd met een gedragsstoornis, houd ik mijn hart vast. Anderzijds biedt het wel weer kansen op de arbeidsmarkt  Bijvoorbeeld als cipier in het groeiende aantal TBS klinieken.