De dag waarop 2013 werd vergeten

31-12-2013 12:14

 

https://twitter.com/dakloosin010

Op een muur naast Station Blaak tref ik de tekst "Man is octopus". Hoezo is man octopus?. Ik vat 'm niet.

Oudjaarsavond: Binnen het ritme van mijn sleur is de dagelijkse gang naar de Mathennesserlaan een vast ritueel geworden. Ik vind er de rust die ik nodig heb om me niet aan alles en iedereen te gaan ergeren. Want om me heen is men vooral druk met zichzelf en eindeloos ontevreden. Dat valt me het meeste op als ik door de stad loop waar ik me soms voel alsof ik in een scene van Lost in Translation ben beland. De camera gericht op de hoofdpersoon die stilstaat tussen hordes chaotisch om hem heenlopende Japanners. We zien elkaar niet meer. De mis blijkt vandaag 1 van 2. Dus vanavond heb ik weer wat te doen. Ik heb toch geen feest in het vooruitzicht, en er ook weinig behoefte aan. Daarnaast is het op Uitzending Gemis pas morgenavond Oudjaarsavond. Wel neem ik straks een oliebol mee van oliebollenkoning Visser aan de Vier Ambachtstraat. Heb ik toch nog iets van het oud en nieuwgevoel.

Na kerk en sportschool duik ik achter mijn laptop. De kamergenoot waar ik het wel mee kan vinden heeft vanavond een afscheidsfeestje van zijn moeder die teruggaat naar de Antillen. De uitnodiging om mee te gaan vind ik bijzonder, maar sla ik beleefd af. Dát soort momenten moet je met je familie doen. Niet met toevallige passanten en al helemaal niet met een dakloze. Ik geef hem een kostuum te leen en we nemen afscheid. Daarmee heb ik vanavond het rijk voor me alleen, want ook alle andere kamerleden zijn niet meer komen opdagen. Het raam staat wagenwijd open en de verwarming is uit. Lucht!

Ik heb ontzettende drang naar pasta. Vanavond op onderzoek uit voor 010 onder €10,- bij Vapiano. Ik houd niet zo van die eetfabrieken, maar ze pretenderen vers te koken. We zullen zien.

Als de avond valt stap ik weer op mijn fiets voor deel tweede deel van mijn eerdere kerkgang. Op weg richting West lijkt het wel of er op iedere hoek van de straat iets is gebeurd. Er liggen lege dozen vuurwerk, jongeren hangen er wat omheen en het is een komen en gaan van zwaailichten. De mis heeft zich verplaatst van het kleine altaar van hedenochtend naar het grote. Niet echt nodig gezien het aantal bezoekers. Vier geestelijke zitten per paar tegenover elkaar en zingen veelal Latijnse liederen. "Of we die even willen meezingen". Nou kom ik vooral in de kerk om rust in mezelf te zoeken en na te denken. Latijnse liederen zingen is dan toch weer iets heel anders. Enfin, een uurtje verder stap ik weer op mijn fiets en waan me, op weg naar oliebollenkoning Visser die nog steeds open is en waarvan ik vernam dat er vanochtend enorme rijen voor zijn kraam stonden, in oorlogsgebied. Zo niet nu want ik ben direct aan de beurt, bestel twee bollen terwijl ik een foto maak van Dhr. Visser, en verstuur deze als tweet. Mijn oude jaarsavond kan beginnen.

Vapiano ligt op 10 minuten fietsen. Er vallen onderweg een paar druppels. Een helm zou nu niet misstaan. Niet vanwege die druppels, maar het rondvliegende vuurwerk en het gaaies op straat. Ik heb het niet zo op vuurwerk en al helemaal niet in combinatie met gaaies. Weggegooid geld voor rot herrie met een kort lontje. In verkeerde handen levensgevaarlijk zoals ik al vernam op de diverse nieuwspagina's die slachtoffers optellen. Ongetwijfeld wordt dit alles vervolgd door de afschafdiscussie die lijkt op de wapendiscussie in Amerika. Ik geef het nog een paar jaar. Ja maar....guns dón't kill people, people kill people....en vuurwerk is ook onschuldig als je het niet koopt...... Ik ben voor afschaffing.  

Vapiona is dicht. Net als alle andere omliggende eettenten. Een laatste poging toch nog iets eetbaars te bemachtigen eindigd bij Wah Li, de Chinees waar ik eerder at. Ik bestel de daghap van €6,25. Bami met tjap tjoy en babi pangang. Bah alweer Chinees. En nog slecht ook.

Rond half acht arriveer ik op mijn slaapplek. Het is er een komen en gaan van jongeren die zich hullen in feestelijke óp of af-zichtigelijkheden en die schijnbaar gezien de enorme dampen van de diverse verdelgers die ze met zich meedragen, last hebben van ongedierte. Ik sluit me op met mijn maaltijd, een pak sap, twee oliebollen en kijk op Uitzending gemist naar de film "De nieuwe wereld", de laatste 40 minuten van Breaking Bad die ik gisteren niet meer volhield, en het begin van TBS met Theo Maassen. Dat was 'm dan...2013, een zeer bewogen jaar, althans voor mij, want het is pas kwart voor elf. 

Van 's lands grootste vuurwerk en de feitelijke jaarwisselingen heb ik niets meegekregen. Ben wel erg vaak wakker geworden en van ellende om half zes maar opgestaan. Die Chinees ligt ook niet lekker. Mijn telefoon verhuld de status van mijn sociale leven. 1 sms van mijn ex, 1 gemiste oproep van mijn Antilliaanse kamergenoot en een mail van Florence Nightingale. Het zij zo!

Morgen in 010 onder €10,- een nieuwe poging om een pasta bij Vapiano te nuttigen.