Bakkie?

14-01-2014 06:32

Vandaag ben ik druk met het vullen van de nieuwe website, De lay-out heb ik aan de achterkant inmiddels gewijzigd en schrijf vlijtig aan de nieuwe items die je helpen om het leven te veraangename met bijna niks. Bijvoorbeeld door de rubriek "keutelen in de keuken" waar ik voor maximaal €3,00 per dag kook en het recept publiceer met bijbehorende aanbiedingen. Ook publiceer ik vanaf vandaag iedere dag tien pagina's van mijn manuscript Perceptie en heb contact gezocht met een makelaar om al zijn huurwoningen binnen de huursubsidiegrens aan mij over te dragen zodat ik deze op mijn site kan publiceren en met een betalingsgarantie van CVD en Sociale Diensten kan doorschuiven aan hun kandidaten.

Maar eerst heb ik een afspraak met Dagblad Metro, Smaakagent Rob de Geus en een voor mij onbekende dame om cappuccino op het station te testen voor de krant die ooit de foto van mijn website publiceerde met als titel "van directeur naar dakloos".

Op het afgesproken tijdstip meld ik mij op de afgesproken plek voor de vijftien cappuccino's die ik de komende ander half uur tot me ga nemen. Rob Geus is fashionably late en bij aankomst niet anders dan ik 'm had voorgesteld. Hij maakt beleeft geluid en we nemen de eerste locatie op de proef. DE bij NN. Ik neem een slok, gooi de rest weg en ventileer mijn ongezoute mening. Dat zal de rest van de ochtend niet anders zijn. Want geheel volgens verwachting heeft cappuccino op het station van Rotterdam niéts met cappuccino van doen. De volautomaten van WMF heersen en bij alle andere is er ook wel wat te zeiken Nou ben ik daar overigens wel erg goed in als het koffie betreft sinds ik ergens in een glasfabriek in Noord Italië uit een automaat een perfecte espresso kreeg. Positief verrast was ik door Burger King die een prima koffie met warme melk serveren voor €1,- En Starbucks heeft me dan weer het meest teleurgesteld. Ik heb er wat moeite mee dat we na één slok drie bekers koffie in de aanwezige vuilemmer gooien en herinner me de vier dagen die ik ooit op het station verleef aan het begin van de verbouwing in 2010 als aanloop naar mijn verblijf in de nachtopvang. Toen had ik ze graag als opwarmer genuttigd. 

Lebkov gaat er met de prijs vandoor. Maar dat wist ik bij voorbaat al. En Rob Geus zal Rob Geus niet zijn als hij zich niet vooral bezig houdt met stof en poetsdoeken. Overigens wel grappig om te zien dat ook koffiezetters in de stress schieten en bedrijfsleiders angstig om zich heenkijken als deze man binnenloopt.