Als ik later groot ben word ik een Moszkovicz

30-05-2016 19:05

In het Brabantse dorp waar ik opgroeide was de veldwachter onderdeel van het volk. Autoriteit met een korrel zout. Een betrapte borrel bij een rijdende notabele paste door de vingers. Bij goed gedrag een hypotheek aan de toog. Zo ging dat eind jaren zeventig in een Brabants dorp met 15.000 inwoners en een miljoen varkens. Een overdaad aan saai. 

En toen was daar ineens, (naast de Chinees van op de Markt, die daar ongemerkt mogelijk eerder was dan het dorp zelf), een kleurrijk gezin uit Suriname met een discutable reputatie. Althans zo klonk het alom. 

Heggenscharen werden geslepen, achterdeuren gingen op slot en oom agent kreeg zijn eerste auto. Een bestikkerde Volvo 340 met een blauwe badkamerbol op het dak. Op lokaal en bureaucratisch niveau bewapende het volk zich met grote argwaan en vooroordelen.

De voor sommigen, zo niet velen, gevoelsmatige verkrachting van ideologisch lokale maagdelijkheid had ogenschijnlijk geen directe noemenswaardige gevolgen, maar blijkt anno nu nog steeds traumatischer dan gewenst. Het onheil zal nog geschieden of is nu al oorzaak van alle maatschappelijke oneffenheden. Zoals het uitkomt. In dat opzicht is er nog maar weinig veranderd in dit land. 

Oom agent dient als objectieve diender mee te groeien met al die multiculturele ontwikkelingen in het land waar apartheid is uitgevonden. De wereld verandert, vermengt en verhardt veel te snel voor het brein van de lokale commune en de diender in het bijzonder. Kevin Duijnmeijeren Pim Fortuijn als Yin en Yang. 

Ook ik heb last van veranderingen die sneller gaan dan de snelheid waarmee ik evolueer. Ondanks dat ik kleur, geaardheid en afkomst niet weet te onderscheiden. Mentale kwestie van onbevangen onnozelheid. Ik beoordeel het individu vanuit oogopslag, onderbuik, verstand en al dan niet de dialoog. 

Het zijn de randverschijnselen waar ik last van heb. Onachtzaamheid en onbegrijpelijke agressie die mijn beleving te boven gaat. Alsof ik tussen valse dieren leef die schijten waar het hen uitkomt.  Als er in mijn straat "de zogenaamd langste en gezelligste winkelstraat van Nederland" een tram tegemoet rijdt, en iemand is diezelfde tram aan het inhalen, wat ik sowieso niet begrijp gezien het gevaar voor anderen en de dertig kilometer restrictie, krijg je in het beste geval handgebaren en onverstaanbaar geschreeuw, als jij niets vermoedend "zijn" weghelft blokkeert. 

In mijn straat, stad, land en globe hebben velen last van het Tony Montana- wannebee-syndroom.  Conflicterende nonsens is gefundeerd op snelheid, grote beginsel-verschillen die nou eenmaal cultureel demografisch evolutiar bepaald zijn, en gebrek aan wederzijdse interesse. Het instinct valt bij resolute verandering terug op zijn infantiele oergevoel. Zie daar de mondiale Nationalist.

Dus is het niet zo vreemd dat de diender, die in aantallen achterblijft ten opzichte van het onachtzaam criminelenvolk, zich qua moraal steeds dichter tegen de burger aanschurkt. Want in landen als Marokko en Armenie houden ze er en heel ander geweldsmoraal op na. Daar kunnen ze niets aan doen. Het gevolg van ontwikkeling en onderdrukking.  Daar is het gedachtegoed van de onnozele Hollandse veldwachter niet op berekend. Wat volgt is paniek, generalisatie, arrogantie, diefstal en racisme. En toch hebben mensen, agenten en de familie Moszkovicz paralellen vanwege evolutionaire overlap. 

De wereld is namelijk rond. En dat is niet voor niets. De overlap stelt  ons in staat nader kennis te maken. We kunnen er namelijk niet vanaf en begeven ons op dezefde tijdlijn. Laten we er dan samen het beste van maken. 

Maar dat kost inspanning, nieuwsgierigheid en geduld. En daar blinkt de mensheid niet in uit.